
1956
Herman Bartelds woont en werkt Enunamatil Groningen en maakt al meer dan 25 jaar bijzondere beelden van materialen als graniet messing, leisteen, brons en ijzer. Tegenwoordig werkt Bartelds naast het vertrouwde steen met nieuw materiaal als papier dat hij zelf schept en bewerkt. Als beeldhouwer heeft Bartelds nog nooit getwijfeld over zijn beroepskeuze. Hij is een vakman in hart en ziel die in zijn werk blijft onderzoeken. Vaak werkt hij in reeksen waarin een bepaalde gedachte de aanleiding is voor vormonderzoek. Aan het einde van zo´n reeks komt dan een leegte en is er de drang om weer te vernieuwen. In terugblik op zijn werk zijn thema´s ter herkennen.
Verbinden
In de combinatie met messing verbindt Bartelds twee verschillende materialen tot een nieuwe eenheid. Het is een beeldtaal die voortkomt uit gebeurtenissen die hem raken, dat kan de actualiteit zijn of een persoonlijke belevenis. Bartelds wil geen letterlijke weergave van een belevenis geven of een direct commentaar op de wereld, maar hij zoekt naar een innerlijke ervaring voor de toeschouwer. Echter, het materiaal is rum en hard en de beelden tonen niet meteen hun betekenis. Bartelds maakt beelden voor mensen, maar de beelden zijn niet direct vanzelfsprekend.
Markeren
De beelden van Herman Bartelds markeren plaatsen in de ruimte. Zij bepalen een grens en lijken de toeschouwer vragen te stellen.
Bartelds maakt beelden van groot formaat met bijvoorbeeld een hoogte van 14 meter tot kleinere formaten beelden die bij uitstek geschikt zijn voor buiten, Markeringen in het landschap die voor de toeschouwer een wegwijzer zijn. Graag creeërt hij een plek waar de toeschouwer tot bezinning kan komen. Dat kan evengoed in een stedelijke omgeving als in de natuur.
Dragen
Dragen is voor Bartelds een vitaal begrip. Hij legt het uit in de dimensies van zijn werk. In het verticale, de oprichting: het verheft iets uit de zwaarte of uit het onzichtbare. In het horizontale: het draagt iets van de ene plaats naar de andere door de tijd heen.
Verbinden
Evenals het dragen is verbinden een terugkerend thema in het werk van Herman Bartelds. In het verbinden worden uitersten samengebracht. Uitersten die op verschillende wijzes gezien kunnen worden: binnen- buiten, verleden- toekomst, licht- zwaar. De kunstenaar noemt zijn werken wevingen, wachters of binding; zij gaan allen over relaties en hetgeen dat gebeurt in de ontmoeting tussen individuen. In de wevingen kruisen zich verschillende wegen en ontstaan nieuwe ruimtes. De wachters laten de tussenruimte zien die maakt dat twee aparte vormen een eenheid worden. Geen van beide verliest zijn eigenheid, zij voegen iets toe aan elkaar.
In de bindingen komen de delen die uitelkaar zijn gevallen weer samen, de gebroken steen aaneen gesmeed door het messing. Het verbinden is een activiteit die kracht vraagt.
Bartelds´ poorten betreffen een andere reeks, poorten die variëren in grootte van vijftien centimeter tot veertien meter. Zij zijn van graniet en messing of van ijzer of brons, maar vertolken hetzelfde thema verbinden. De poort markeert een plaats op de weg waar je niet aan voorbij kunt gaan zonder je te realiseren dat er een tijd voor en een tijd na bestaat. Een bewustzijnsmoment tussen vroeger en later, de poort als verbinding.
Bewegen
In de onwikkeling van de laatste jaren is beweging in de beelden van Barteld toegevoegd. Eerder was er al de oproep aan de beschouwer om in beweging te komen, nu zijn de beelden zelf ook gaan bewegen en is er sprake van een directe wisselwerking met de omgeving. De toeschouwer wordt verrast door een sensatie van heen en weer schommelen, zware stenen die moeiteloos heen en weer wiegen op de wind.
Verwonderen
Bartelds maakt geen vrijblijvende kunst. Zijn werk is bijzonder in de puurheid die het uitstraalt. Het gaat Bartelds om datgene wat in het beeld verborgen ligt, hij roept de toeschouwer op te kijken en te luisteren wat het beeld te zeggen heeft. De toeschouwer kan zich verwonderen over hetgeen dat hij vindt.